Lily van der Stokker / 2021
Lily van der Stokker (Den Bosch, 1954) woont en werkt in Amsterdam en New York. Ze wordt in de jaren tachtig als kunstenaar actief en runt een galerie in de East Village in New York. Ze geeft haar artistieke positie vorm tussen nieuwe kunstvormen als graffiti, experimentele film en performance, waarbij een tekening altijd de basis vormt voor haar muurschilderingen. Ze is – zo zegt ze zelf – gespecialiseerd in schoonheid en heeft zichzelf opgedragen werk te maken dat over geluk en vriendelijkheid gaat.
In de Nederlandse en internationale kunstwereld neemt Van der Stokker een uitzonderlijke plaats in. Ze heeft een aantal grootschalige werken in de publieke ruimte gemaakt, zoals het Groen Geruite Huis (2015) in Oostende, en The Pink Building tijdens de WorldExpo Hannover (2000). Haar Celestial Teapot (2013) in Utrecht, een zeven meter hoge sculptuur in de vorm van een ‘gezellige’ theepot, geldt nu als een geliefd icoon van Utrecht. In 2021 heeft ze de Jeanne Oosting Prijs ontvangen.
‘Typisch vrouwelijk’
De talrijke muurschilderingen en ruimtelijke werken die vanaf de vroege jaren negentig zijn ontstaan, onderscheiden zich door ‘lieve’, zoete pastelkleuren als roze, zachtgeel en lichtblauw en vrolijke motieven als bloemen, krullen en wolken. Ze dienen als dragers of omlijstingen van woorden en teksten, die verwijzen naar het dagelijkse leven, en in het bijzonder naar wat algemeen nog steeds geldt als ‘typisch vrouwelijk’. Maar dwars door alle lieftalligheid heen leveren ze ook spottend commentaar op de hypes en de machtsstructuur van de (kunst)wereld.
Female power
In haar werk klinkt altijd een stem die via kinderlijk aandoende, handgeschreven teksten spreekt. Ongezouten en soms venijnig spuien ze commentaar, bijvoorbeeld op de kortzichtigheid van de kunstwereld. Het lieflijke en zachte is dus niet zo zoet als het zich in eerste instantie laat aanzien. Het is pure kracht in een softe vermomming. Female power.
Dit werk is nog in wording en wordt waarschijnlijk eind 2026 onthuld.
Bloemenring uit een theekopje
Gésine Hackenberg (Mainz, Duitsland 1970) verwerkt in haar sieraden gewone objecten, zoals serviesgoed, bestek en ander keukengerei. In haar werk onderzoekt ze hoe deze objecten zich verhouden tot het lichaam en het individu. Een theekopje was het uitgangspunt voor de ring voor Lily van der Stokker.
Daarover zegt Hackenberg: “Ik zie deze prijs als een gelegenheid om na te denken over de indrukwekkende prestaties van de kunstenaar. Daarom wilde ik de sfeer creëren van een pauze en de tijd nemen met een kopje thee om tot rust te komen. Traditioneel worden bij een gelegenheid als deze ook bloemen gegeven om te feliciteren. Ik wilde mijn bloem laten samensmelten met de context, het theekopje. Het resultaat is een klein arrangement, waarbij de ring op zichzelf kan staan, maar de presentatie samen met het kopje de sfeer bepaalt, vergelijkbaar met het werk van Van der Stokker. Deze bloemenring is een eerbetoon aan haar oeuvre, waar bloemen haar geschilderde installaties bevolken. Hoewel haar werk optimistisch en ‘vrouwelijk’ oogt, levert ze tegelijkertijd een ironisch commentaar op de hypes en de machtsstructuur binnen de (kunst)wereld. Ik heb ernaar gestreefd om de tweedimensionaliteit van haar muurschilderingen terug te laten komen in het ringontwerp door de bloem plat op de hand te leggen. De bloemblaadjes zijn gezet in bezels van grijs palladium die doen denken aan de kleur van een potloodstreep en de omtrek accentueren.”
Bij de onthulling van het beeld in het Sprengenpark (waarschijnlijk eind 2026) wordt hier het gedicht geplaatst dat bij die onthulling voorgedragen wordt.
Anna Tilroe, Gijs Frieling, Zippora Elders, Bas Fontein en Mieke Conijn.
